Somewhere,called HOME*

กลับมาแล้วค่ะ
พาหมี 2 ตัวมาด้วยแหล่ะ
.....

 

ณ ร้านอาหารแห่งนึง
หมีมึน : ชั้นจำได้ว่าเธอมีบล็อก
หมีบวม : แล้ว?
หมีมึน : แล้วมันโดนดองจนกลายเป็นอะไรไปแล้ว?
หมีบวม : บล็อกร้า คล้ายๆปลาร้าแต่เปลี่ยนจากปลาเป็นบล็อกไง...
หมีมึน : ยังกล้าแถอีก ดูสิชาวบ้านเค้าอัพไปถึงไหนแล้ว..คนอื่นน่ะ..(บ่นไม่หยุด 2 ชั่วโมง)
หมีบวม : .................. = =a

***************************************************************************

กลับมาอัพอีกครั้งหลังจากหายไปนาน > <

ก่อนอื่นขอโชว์ทีสิสพีก่อนละกันนะคะ



เป็นหนังสือเกมส์ค้นหาภาพที่ให้ความรู้ด้านประวัติศาสตร์
มีทั้งหมด 3 เล่ม แบ่งเป็นด้านบุคคล ด้านตำนานเรื่องเล่า แล้วก้ด้านนวัตกรรมเทคโนโลยี
บอกได้ 2 คำคือ เหนื่อยมาก
ตั้งแต่หาเรื่อง แบ่งเรื่อง วาดภาพประกอบ จนทำบูทแสดงงาน ทำบุครวมส่ง
เหนื่อยมาก ตัวโตๆ
แต่พอผ่านมาแล้วก็สนุกค่ะ ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี จนตอนนี้เกรดออกแล้ว
จบแล้ว^^

หลังจากจบก็ไปเรียนภาษาอังกฤษคอร์สสั้นๆมาคอร์สนึง
ทำให้รู้ว่าภาษาอังกฤษง่อยลงมาก T T
วางแผนอยากเรียนขับรถกับเขียนเว็บด้วยโปรแกรมต่อ
แต่ใช้ทุนสำรองเก็บหมดเกลี้ยงตั้งแต่ทีสีสแล้ว
เป็นอันต้องพับโครงการไปก่อน ฮ่าๆ

ผ่านมา 4 ปีไวมากๆ
ได้เจอพี่ๆเพื่อนๆน้องๆมากมายจากใน exteen นี้
โดยเฉพาะวันแสดงทีสิส ถึงจะมีแค่ 2 วัน แต่วันเปิดคนเยอะมากกกกกกกกกก
ตื้นตันมากๆ ดีใจมากที่มีคนมาดูงานของทั้งเอก
โดยเฉพาะกับไอดอล 2 คนอย่าง พี่หมู (PUCK) กับพี่น็อต (JIAM) ก็มาดู
วันนั้นมัวแต่วุ่นวายเลยไม่ค่อยได้คุยเลย แต่ก็ดีใจมากๆที่มากัน
ที่สำคัญเลยคือ ลุงร่ม มายืนนิ่งๆเนียนๆกับเสา ตื้นตันน้ำตาไหล >W<
ละก็มีอีกส่วนนึงที่แวะมาแต่ไม่เจอกัน ขอบคุณค่ะที่แวะมาดูนะ : )




ที่นี่ก็เหมือนบ้านอีกหลังของพี
ถึงตอนนี้จะอยู่แต่กับเฟสบุค แต่พอแวะมาที่นี่ทีไร
ความรู้สึกของ"บ้าน"ก็ยังคงอยู่
มีเพื่อนบ้านที่น่ารักมากมาย
ยังไงก็ไม่ทิ้งบ้านนี้ไปไหนแน่นอน

ไว้เจอกันใหม่นะคะ
เจพี


ปล.หมี 2 ตัวนั่น...ไว้จะเล่าให้ฟังนะ > <