..................
น้ำตา มีแต่ทำให้ความน่าสมเพสเพิ่มขึ้น
เสียงอ้อนวอน มีแต่ทำให้ถูกดูถูกเหยียดหยาม
ข้อแก้ตัว มีแต่ทำให้คำนินทาครหาเพิ่มมากกว่า
ความทรงจำ มีแต่ข้อผิดพลาดที่ถูกยัดเยียดให้
ก็แค่ทำตัวให้ชิน
และขอต้อนรับเข้าสู่โลกยุคปัจจุบัน
InSide
อะคลิลิกบนคอกบอร์ด 23/11/50
เจ้าก้อนสีแดง..บีบและคลายตัวเป็นจังหวะ
การทำงานของมันเริ่มพร้อมกับการกำเนิดของชีวิตใหม่
และเมื่อใดที่มันหยุด...ชีวิตหนึ่งได้ดับสลายตาม
ทำไม ต้องเรียกมันว่า...หัวใจ.....?
สายเลือดหล่อเลี้ยงให้หัวใจแดงก่ำ
ไม่มีอะไรหยุดให้หัวใจหยุดทำงานได้
...ไม่มีเสียงบ่น ไม่มีเสียงกร่นด่า ไม่มีคำนินทา
ไม่มีความรู้สึก ไม่มีความคิดใดๆจากก้อนเนื้อนี้
ไม่ว่าจะต้องเจ็บปวด ทุกข์ทรมาน...เงียบเหงา
เคียดแค้นหรือสับสนเพียงใด
เจ้าก้อนเนื้อนี้ยังคงทำงานของมันของสม่ำเสมอ
เพราะนั่นคือหน้าที่ของมัน....
หรือมันทำได้เพียงเท่านั้น....?
"...เจ้าเด็กอัปลักษณ์
เจ้าจงจำเอาไว้
จ ง มี แ ต่ หั ว ใ จ ด้ า น ช า
ใ ห้ ค ว า ม จ ริ ง แ ช่ แ ข็ ง หั ว ใ จ ไ ว้
จ ง ท่ อ ง ใ ห้ ขึ้ น ใ จ
ว่ า ก า ร มี ค ว า ม รู้ สึ ก นั้ น
ช่าง โง่ เขลา สิ้น ดี..."
edit @ 24 Nov 2007 00:28:12 by -JpNc-
