Black* : เริ่มต้น
posted on 31 Jan 2008 23:22 by place-called-home in Stories
ทุกคืนที่ผมตื่นไร้แสงจันทร์และดาวบนท้องฟ้า
ผมก้าวออกสู่ถนนที่มืดมิด
เดินสวนทางกับผู้คนมากมายที่รีบเร่งกลับบ้าน
ดึกมากแล้ว
ผมผลักประตูไม้เก่าๆเข้าไปในร้านเล็กๆ
กลิ่นไม้ชื้นๆอบอวนปะปบกับกลิ่นซิกก้าเข้มๆ
ผมเบื่อกลิ่นเดิมๆ แต่ผมจำเป็นต้องอดทน
เพื่อสิ่งนั้นแล้ว..ผมต้องอดทน
เพื่อสิ่งสุดท้ายที่ผมเหลืออยู่ ผมยอมอดทน
ทั้งร้านเหลือเพียงลุงบาเทนเดอร์ที่นั่งหลับและขวดเหล้าเปล่าบนบาร์
ผมยังคงเกากีต้าร์ต่อไป ให้เพื่อนสนิทที่สุดของผมฟัง
ผมรักการเกากีต้าร์ท่ามกลางความว่างเปล่ามากที่สุด
ความสุขของผม แม้จะไม่มีใครมานั่งสังเกตก็เถอะ
ผมยังคงเกากีต้าร์ต่อไปจนจบเพลง
ความว่างเปล่าตอบรับโน้ตตัวสุดท้ายของผมด้วยความเงียบงัน
บาร์ปิดแล้ว ผมเดินผ่านตรอกเดิม
กลับสู่ห้องที่ผมจากออกมาตอนหัวค่ำ
ความอ่อนล้าเข้ามาทักทายเมื่อแสงแรกใกล้เข้ามา
ก่อนที่ตาจะปิดลง ผมมองกีต้าร์ และอยากถามบางอย่างกับมัน
พลันผมก็คิดได้ว่า คำถามของผมไร้สาระสิ้นดี
ไม่ว่าใครหน้าไหนจะตราหน้าและตีค่าผมไว้อย่างไร
ผมกจะยังร้องและเล่น บทเพลงแห่งความหม่นหมอง
ขับกล่อมค่ำคืนอันเปล่าเปลี่ยว
ที่มีเพียงผมและตัวผมเอง
(ปล. หน้าเปิดตัวผมอารมณ์เสียไปหน่อย
ผมยอมรับผิดครับ ผมพูดจาไม่ดีเอง
จะรังเกียจกันแต่แรกเลยก็ได้ครับ ผมไม่มีสิทธิ์ห้าม
ผมยอมรับในสิ่งที่คนอื่นเป็นแล้วก็ไม่เสียใจในสิ่งที่ผมเป็นด้วย)

